De onzichtbare code II: Ego-acquisitie

Na veertig jaar in het vak leer je de signalen herkennen. Ooit werd ik benaderd door een gerenommeerd wervingsbureau voor de functie van gemeentesecretaris. In mijn naïviteit dacht ik: eindelijk een werving- en selectiebureau dat de afstand tot mensen weet te overbruggen! Ik zag een kans op echte vernieuwing, op inhoudelijke verandering. De werkelijkheid was een stuk cynischer. Ik was geen kandidaat; ik was een instrument....

Lees verder

De onzichtbare code I: Natuurlijk gezag!

In vacatures voor topfuncties struikel je erover: de vraag naar natuurlijk gezag. Het is een van die ronkende termen waar we in Nederland dol op lijken te zijn. Jarenlang heb ik naar die woorden gekeken en me afgevraagd waarom ze bij mij steevast een onbehaaglijk gevoel oproepen. Nu, na veertig jaar in het werkveld, begrijp ik het eindelijk. Natuurlijk gezag is een code. Een code...

Lees verder

De echo van de helling

In de muren tussen werelden, Waar barrières verzwakken en woorden kunnen weven. We sturen onze valstrikken als een verwarde puzzel, Stukjes die ze opnieuw in elkaar zetten, Vervormd als stemmen over een oude grammofoon; Twee verloren zielen die elkaar achtervolgen. Maar het is een mooi spookverhaal. Verdomme dit moment; Ik verlaat het om over de snelwegen van mijn geest Naar een andere tijd te reizen....

Lees verder

Een ode aan de onschuld, de laatste zwaai (voor Mikaeil)

Met een rugzak vol dromen, een hart vol Omid zwaait Mikaeil bij de poort, zoals hij elke ochtend deed. Zijn moeder kijkt trots, haar Aziz, haar kind terwijl hij huppelend zijn weg naar de klas vindt. Zij ziet een toekomst, een weg naar het licht met de glimlach van een Fereshteh op zijn gezicht. Want een kind is een lied dat de wereld moet horen...

Lees verder

De verschrikkingen van de oorlog!

Een oorlog gevoerd om ons verleden en heden wit te wassen Onze vrijheden bespot met een kille lach Onze rechten als mens vertrapt in het stof De vrije stem en de afwijkende mening genadeloos gesmoord Angst en leugens als fundament Om een duister beleid te rechtvaardigen Wij lieten ons meevoeren door de vleugels van de nacht Onwetend waarheen haar zwarte stroom ons bracht Wij staarden...

Lees verder

In de spiegel

Ik breng liever geen tijd door op de vuilnisbelt van haat; de geur doet mijn ziel verdorren. Het is verstandiger te blijven hangen in die tussenfase, waar mijn gevoelens kunnen sudderen en waar ik in de spiegel kan kijken om erachter te komen over wie de haat gaat: hen of mij? Dat is mijn sleutel tot overwinning wanneer duistere gevoelens me overweldigen. Een slokje en...

Lees verder

Vallende sterren

Je bent misschien een politicus of zelfs een president je bent misschien een rockstar of zelfs een filmster * Het maakt niet uit wie je bent op een dag zul je vallen op een dag zul je kruipen vergeet niet dat sterren uit de hemel vallen  * Je bent de wetten van de  zwaartekracht vergeten geleid door genade  die steeds neerdaalt * in de put...

Lees verder

Verloren in conversatie

Democratie wankelt een boog in de verborgen geschiedenis koorts veroorzaakt door autocraten mensen dragen macht in zich anders dan bommen en geweren groeit veerkracht uit de as in tinten paars diepblauw getuigen die overgaan tot actie tot empathie onbuigzamer dan de titanium omhulsels van satellieten een zachte gloed omhult de wereld stilte de hemel danst een gewaagde avond verloren in conversatie voor de vergeten stappen...

Lees verder

Zonreflectie in een witte winter

Laat je hart en ziel stralen Vervuld met liefde en licht zelfs als de nacht valt en schaduwen lijken te kruipen uit elke hoek * Ontsteek je mededogen word een regenboogvlam een spectrum van emoties vervat in alle facetten van puur wit * Uiteindelijk worden alle gedachten onderhevig aan vergetelheid kies kies kies kies kies ervoor om te schrijven tussen de sterren glanzend * Donkere...

Lees verder

Het blauwe winter

Doordringende blauwe ogen wenkbrauwen met verschillende meningen munten rinkelen tijdens het gesprek voordat we elkaar begroeten wensen van jouw lippen * Ik stap binnen vanuit een bitterkoude avond hard en meedogenloos Ik verwelkom de clementie van je zachte aanraking * De vriendelijkheid van je kus de ingetogen gratie waarmee je me helpt mijn jas uit te trekken de schitterende schoonheid * Je liefde in actie nog...

Lees verder