Categorie: Blog
De onzichtbare code III: Reciprociteits-ethiekÂ
We zijn dol op het woord verbinder. Het klinkt warm, menselijk en onbaatzuchtig. Maar in de bovenste lagen van het bestuurlijke apparaat verwordt die verbinder vaak tot een netwerker die allesbehalve onbaatzuchtig is. Daar is verbinden geen brug slaan tussen mensen, maar het opzetten van een relationele transactie. De code van de netwerker is simpel: ik doe iets voor jou, zodat jij straks iets voor...
Ik ben tegen wie je protesteert, kijk me aan!Â
Ik sta aan de rand van jullie dorp, maar eigenlijk sta ik in de weg. Ik hoor de woorden die over de schuttingen waaien, de woorden die uit jullie televisies rollen zonder dat er een naam aan hoeft te worden geplakt. Ik hoor dat ik een instroom ben, een vloedgolf, een tsunami. Ik ben geen mens van vlees en bloed, maar een natuurramp die jullie...
De vlag als blinddoek
Geschiedenis is voor een samenleving geen dode inventaris van feiten en data, maar het fundament onder haar morele zelfbeeld. Zoals James Baldwin in 1965 al vlijmscherp observeerde, weigeren we vaak de rauwe feiten van het verleden werkelijk onder ogen te zien. Zijn analyse, tijdens het legendarische Cambridge-debat, laat zich als volgt samenvatten: The reason Americans cannot face their history is that the history indicates their...
De onzichtbare code II: Ego-acquisitie
Na veertig jaar in het vak leer je de signalen herkennen. Ooit werd ik benaderd door een gerenommeerd wervingsbureau voor de functie van gemeentesecretaris. In mijn naïviteit dacht ik: eindelijk een werving- en selectiebureau dat de afstand tot mensen weet te overbruggen! Ik zag een kans op echte vernieuwing, op inhoudelijke verandering. De werkelijkheid was een stuk cynischer. Ik was geen kandidaat; ik was een instrument....
De onzichtbare code I: Natuurlijk gezag!
In vacatures voor topfuncties struikel je erover: de vraag naar natuurlijk gezag. Het is een van die ronkende termen waar we in Nederland dol op lijken te zijn. Jarenlang heb ik naar die woorden gekeken en me afgevraagd waarom ze bij mij steevast een onbehaaglijk gevoel oproepen. Nu, na veertig jaar in het werkveld, begrijp ik het eindelijk. Natuurlijk gezag is een code. Een code...
De echo van de helling
In de muren tussen werelden, Waar barrières verzwakken en woorden kunnen weven. We sturen onze valstrikken als een verwarde puzzel, Stukjes die ze opnieuw in elkaar zetten, Vervormd als stemmen over een oude grammofoon; Twee verloren zielen die elkaar achtervolgen. Maar het is een mooi spookverhaal. Verdomme dit moment; Ik verlaat het om over de snelwegen van mijn geest Naar een andere tijd te reizen....
Een ode aan de onschuld, de laatste zwaai (voor Mikaeil)
Met een rugzak vol dromen, een hart vol Omid zwaait Mikaeil bij de poort, zoals hij elke ochtend deed. Zijn moeder kijkt trots, haar Aziz, haar kind terwijl hij huppelend zijn weg naar de klas vindt. Zij ziet een toekomst, een weg naar het licht met de glimlach van een Fereshteh op zijn gezicht. Want een kind is een lied dat de wereld moet horen...
De verschrikkingen van de oorlog!
Een oorlog gevoerd om ons verleden en heden wit te wassen Onze vrijheden bespot met een kille lach Onze rechten als mens vertrapt in het stof De vrije stem en de afwijkende mening genadeloos gesmoord Angst en leugens als fundament Om een duister beleid te rechtvaardigen Wij lieten ons meevoeren door de vleugels van de nacht Onwetend waarheen haar zwarte stroom ons bracht Wij staarden...
In de spiegel
Ik breng liever geen tijd door op de vuilnisbelt van haat; de geur doet mijn ziel verdorren. Het is verstandiger te blijven hangen in die tussenfase, waar mijn gevoelens kunnen sudderen en waar ik in de spiegel kan kijken om erachter te komen over wie de haat gaat: hen of mij? Dat is mijn sleutel tot overwinning wanneer duistere gevoelens me overweldigen. Een slokje en...