VACATURE: Gezocht (m/v/x): Het makke schaap met vijf poten

Organisatie: Bureau Tunnelvisie & Partners (Inclusief op papier, exclusief in de praktijk) Locatie: Een ivoren toren met uitstekend uitzicht op onze eigen navel Dienstverband: Zolang u braaf meeblèrt en wij de "klik" voelen Bij ons barst de website van de openstaande vacatures en onze jaarverslagen zijn zó emotioneel geschreven dat de inkt er bijna van vlekt: we kampen met een gigantisch personeelstekort! Onze dertigers op...

Lees verder

Henk zoekt rust bij de zelfgenoegzaamheidscoach!

“We halen hier complete walhalla's vol gelukszoekers binnen, ze weten dondersgoed dat we in een rijk land leven!" hoorde ik Henk laatst keihard roepen naar zijn collega in de bedrijfskantine. Henk werkt in de catering, sjouwt zich dagelijks een hernia aan kratten vol biologische bitterballen en champagne voor netwerkborrels op de Zuidas, en stond diezelfde ochtend nog met klotsende oksels bij de kassa van de...

Lees verder

Wees op je hoede voor die ene Nederlander! 

Ik lijd aan acute TikTok-paranoia. Mijn grootste angst is dat ik ergens lekker sta te swingen en de volgende ochtend viraal ga als de "ongecoördineerde idioot van de week". Vroeger, op de dansschool, was ik de ster van de jaarlijkse promotie. Mijn bewegingen waren oprecht leuk om te zien. Tegenwoordig zie ik in elke smartphone een potentieel vuurpeloton. Zodra iemand zijn telefoon gericht houdt, bevries...

Lees verder

Meten met twee wetten

Als politicoloog en bestuurskundige vind ik taal en het strategische gebruik ervan door de macht fascinerend. Macht operationaliseert zichzelf namelijk het krachtigst in de witruimte van de tekst; in de definities en aannames die we zo normaal zijn gaan vinden dat we ze niet eens meer bevragen. We praten bijvoorbeeld over corruptie alsof het van buitenaf komt. We hebben onszelf, met behulp van de gevestigde...

Lees verder

Van autocratie naar polderpolitiek: gevangen in dezelfde kooi! 

Als jong meisje groeide ik op in de schaduw van de geschiedenis, tijdens de turbulente overgang van het ene naar het andere autocratische systeem. Zelf was ik destijds te jong om politiek bewust te zijn, maar ik ademde de realiteit ervan wel in. In een gezin dat pal stond voor rechtvaardigheid, kreeg ik mensenrechten met de paplepel ingegoten. Pas als je ouder wordt, merk je...

Lees verder

Wegkijken als cultuurgoed

“We leven in een individualistische samenleving, we bemoeien ons hier niet met een ander," zei een buurvrouw ooit met een vlaag van trots. Ik dacht destijds: wat heerlijk, een cultuur met respect voor privacy en autonomie. Inmiddels weet ik wel beter. Dit zogenaamde individualisme is in de praktijk een weeffout; een masker voor totale onverschilligheid. Ik ben een paar dagen in Nederland en terwijl ik...

Lees verder

Gastvrijheid in de etalage: geconditioneerd racisme in de kelder!

In de taalwetenschap is het woord gastvrijheid (hospitality) een fascinerend concept. In veel oude talen deelt het woord namelijk zijn wortels met vijandigheid (hostility). Het verraadt een diepe angst: de angst voor de ander. Die angst verdwijnt pas zodra de gast zich strikt naar de huisregels schikt. Er is een specifiek, welvarend moerasdelta-ecosysteem in West-Europa dat dit taalkundige mechanisme tot kunst heeft verheven. Dit landsdeel...

Lees verder

Het morele monopolie: van “onze vrouwen” tot “hoer”!

Ik zit in het buitenland en lees het Nederlandse nieuws. In dorpen als Engelen en Bokhoven zijn huizen en auto’s beklad. De reden? De bewoners hadden een simpele poster van VluchtelingenWerk voor hun raam hangen met de tekst "Samen leven". Verder niets. De daders weten waarschijnlijk niet eens wat zo’n poster precies inhoudt, laat staan wat het werkelijk in daden betekent. Toch was het genoeg...

Lees verder

Helemaal klaar met “both sides”, het “neutrale midden” en valse nuance!

Ik had me eigenlijk voorgenomen om niet meer te reageren op al die "both sides"-reflecties en recycleurs van “je moet wel in gesprek blijven”. Vooral niet als ze komen van mensen die categorisch weigeren de status quo en diepgewortelde machtsstructuren te doorgronden en in de spiegel te kijken. Want hoezo moet ik in gesprek blijven met een openlijke racist die zijn bestaansrecht nota bene te...

Lees verder

De Rotterdamse Stoelendans: Hoe het feminisme stopt bij de witwas-wethouder!

Wat een bizar schouwspel was het in de Rotterdamse raadszaal. Je kon de intersectionele tragikomedie bijna aanraken. Daar zat ze, Eva Heijblom. Topambtenaar, strak in het pak op de publieke tribune. De handjes al gevouwen om de traditionele bos bloemen in ontvangst te nemen. Haar installatie als de nieuwe wethouder. Dat leek een puur administratief hamersstukje. Totdat de anonieme stembriefjes werden geteld. Ineens stond daar...

Lees verder